Schimmels en gezondheid – mogelijke immunologische, inflammatoire en neurologische gevolgen

Schimmels en gezondheid – mogelijke immunologische, inflammatoire en neurologische gevolgen

Schimmels, een gevaar voor de gezondheid

Omgeving

Chronische blootstelling aan schimmels kan leiden tot tal van allergische en respiratoire problemen die inmiddels breed erkend zijn (loopneus, niezen, tranende ogen) … Maar onderzoekers waarschuwen voor andere, minder onderzochte aandoeningen van immunologische, inflammatoire en zelfs neurologische aard.

Het verband tussen chronische blootstelling aan schimmels in gebouwen en luchtwegaandoeningen is inmiddels wetenschappelijk vastgesteld en zelfs erkend door de WHO, al wordt de link tussen klachten en een toxische leefomgeving vaak nog niet direct gelegd. Er bestaan echter nog minder bekende symptomen. Naar schatting vertoont 10 tot 50% van de gebouwen in Europa, Noord-Amerika, Australië, India en Japan significante problemen met giftige schimmels (bron: WHO). Naast deze structurele problematiek zijn er uiteraard de incidentele gevolgen van slecht weer en overstromingen voor gebouwen. In deze context is het nuttig om een overzicht te geven van de mogelijke, minder bekende gezondheidseffecten van giftige schimmels, zodat iedereen deze indien nodig kan herkennen.

Chronische ontsteking en neurologische schade: mycotoxinen als verdachte

Chronische blootstelling kan leiden tot een chronische inflammatoire, neurologische en immunologische respons, uitgelokt door de mycotoxinen die door schimmels worden geproduceerd. De Amerikaanse arts Ritchie Shoemaker deed na eigen gezondheidsproblemen uitgebreid onderzoek naar dit onderwerp en introduceerde de term "Chronic Inflammatory Response Syndrome" (CIRS).

De neurologische effecten zijn lastig in kaart te brengen, maar er is verspreid onderzoek naar gedaan. Zo is chronische blootstelling van meer dan twee jaar in verband gebracht met cognitieve achteruitgang bij kinderen (1). Andere studies (2) wijzen erop dat bepaalde gevallen van de ziekte van Alzheimer (type 3, volgens de categorisering van dr. Dale Bredesen) mogelijk gelinkt zijn aan blootstelling aan giftige schimmels, of specifieker aan de giftige metabolieten – mycotoxinen – die deze schimmels produceren. De onderzoeksresultaten van dr. Ritchie Shoemaker suggereren dat patiënten met symptomen die passen bij Alzheimer type 3, onderzocht zouden moeten worden op CIRS.

Er circuleren ook hypothesen over bepaalde vormen van multiple sclerose (3), waarvan de oorzaken tot op heden grotendeels onbekend zijn. De boosdoener zou het vrijkomen van toxinen zijn die astrocyten en oligodendrocyten aanvallen, wat de afbraak van myeline en de MS-symptomen versnelt.

Maria Fornell  01-12- 2020